Μυρμηγκιές

Μετάδοση

Η μετάδοσή τους γίνεται με διάφορους τρόπους.

Ο ιός υπάρχει μέχρι και στα επιφανειακά κύτταρα της βλάβης και συνεπώς κάνει πιο εύκολη τη μετάδοσή τους.

Για παράδειγμα, μεταδίδεται πατώντας κάποιος με γυμνό πέλμα πάνω σε λέπια δέρματος που προήλθαν από κάποιον ασθενή που έχει μυρμηγκιές στο πέλμα του.

Η χειραψία και η επαφή των παιδιών κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού είναι ένα μέσο μετάδοσης.

Οι κοινές μυρμηγκιές εμφανίζονται στα άκρα, κυριότερα στα πέλματα, στις παλάμες, στα δάχτυλα και στο σώμα, στα γόνατα και στους αγκώνες.

Υπάρχει και η κατηγορία των ομαλών μυρμηγκιών που εντοπίζονται στο πρόσωπο και στη ραχιαία επιφάνεια των άκρων χειρών.

Συχνό φαινόμενο αποτελούν οι περιονύχιες βλάβες στα παιδιά.

Πολλές φορές παρουσιάζονται υπονύχια και μπορούν να ανασηκώσουν το νύχι.

Θεραπεία

Σε περίπτωση που οι μυρμηγκιές είναι ομαλές ενδείκνυται η χρήση ενός τοπικού παρασκευάσματος σαλικυλικού οξέος.

Μπορεί να χρησιμοποιηθεί ακόμη η τρετινοΐνη ή το υπεροξείδιο του βενζοϋλίου τα οποία προκαλούν επιλεκτικά ερεθισμό στην μυρμηγκιά.

Η θεραπεία με αυτά τα σκευάσματα μπορεί όμως να έχει διάρκεια αρκετών μηνών.

Συνήθως, τις κοινές μυρμηγκιές τις αντιμετωπίζουμε με υγρό άζωτο που παγώνει τη βλάβη με αποτέλεσμα αυτή να «νεκρώνεται» και να αποπίπτει, με LASER που γίνεται το ίδιο αλλά με θερμότητα, καθώς και με διάφορα καυστικά μίγματα που συνταγογραφεί ο δερματολόγος.

Η θεραπεία αυτή πραγματοποιείται στο δερματολογικό ιατρείο με συχνότητα κάθε 1-3 βδομάδες και μέσα σε 3 μήνες επέρχεται η πλήρης ίαση των μυρμηγκιών.

Φυσικά, ο χρόνος αποθεραπείας εξαρτάται από τους ανοσολογική απάντηση του κάθε ασθενή ξεχωριστά.